วันนี้ฟุตบอลโลกเปิดสนาม แต่คืนนี้ผมจะนอน
วันนี้บอลโลกเปิดสนาม ทั้งโลกตื่นเต้น แต่คืนนี้ผมจะนอน เพราะคู่เปิดสนามไม่ใช่ทีมผมตามเชียร์ และ 30 ปีของการดูบอลสอนผมว่าไม่ใช่ทุกแมตช์ที่ต้องแลกด้วยการอดนอน
ผมเคยมีเสื้อสีดำเต็มตู้ เพิ่งรู้ตัวเองใส่มันเพราะกลัว ไม่ใช่เพราะชอบ
ตู้เสื้อผ้าผมเคยมีแต่สีดำ เพราะผมคิดว่ามันพรางพุง กว่าจะรู้ว่าผมไม่ได้แต่งตัวเพื่อดูดี แต่แต่งเพื่อหายตัวไป และสองอย่างนี้ต่างกันคนละโลก
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของวัน คือตอนที่ยังไม่มีใครตื่น
ตีห้าครึ่ง บ้านยังเงียบ เครื่องดื่มอุ่นๆ ถ้วยแรก ไม่มีใครต้องการอะไรจากผม ตอนหนุ่มผมทนความเงียบแบบนี้ไม่ได้ แต่ตอนนี้มันคือเวลาที่ผมรักที่สุดของวัน
นอนไม่หลับวัย 50 และวิธีแก้ที่งานวิจัยรับรอง (ไม่ใช่ยานอนหลับ)
ตื่นตี 3 แล้วนอนต่อไม่ได้คือเรื่องปกติของวัย 50 แต่แก้ได้ และวิธีที่งานวิจัยรับรองไม่ใช่ยานอนหลับ เริ่มทำเองที่บ้านได้คืนนี้
Podcast วัย 50+ นอนครบ 7 ชั่วโมง แต่ทำไมยังเพลียทุกเช้า
นอนครบจำนวนชั่วโมงแล้ว แต่ยังเพลีย บางทีตื่นกลางดึก นอนหลับไม่สนิท ถ้าเป็นแบบนี้อยู่ ไม่ใช่เรื่องปกติของวัย แต่มีคำอธิบาย
ดูบอลดึกทำร้ายร่างกายสองเด้ง ไม่ใช่แค่ "นอนน้อย" อย่างที่เราคิด
ผมเคยคิดว่าดูบอลดึกแค่ทำให้นอนน้อย จนรู้ว่ามันอัด cortisol เข้าร่างกายสองเด้งซ้อนกัน และวัยเราฟื้นช้ากว่าที่คิด
เชียร์ฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายยังไง เมื่อทีมชาติไทยไม่เคยอยู่ในนั้น
คนไทยต้องทำสิ่งที่คนส่วนใหญ่ในโลกไม่ต้องทำ สร้างทีมเชียร์ขึ้นมาเอง ผมทำแบบนี้มาตั้งแต่ยุค Eric Cantona และปีนี้ก็ยังทำอยู่
ทำไม 50+ คือช่วงวัยที่ดีที่สุด
สังคมไทยบอกว่าอายุ 50+ คือ "วัยทอง" ที่ได้ยินบ่อยกว่าคือหมดเวลาของคุณแล้ว ค่อยๆ พักผ่อนได้ แต่เราไม่เห็นด้วย
ผมไม่ได้กลัวของใหม่ ผมกลัวจะรู้ว่าตัวเองไม่เก่งเหมือนเดิม
ผมเห็นคนใช้ AI ทำงานแทนได้ครึ่งวัน ตื่นเต้นมาก แล้วก็ปิดคลิปหนี เพราะกลัวลองแล้วทำไม่ได้ กว่าจะรู้ว่าจริงๆ ผมกลัวอะไรกันแน่
วันที่น้องพนักงานร้านสะดวกซื้อเรียกผมว่า "ลุง"
น้องที่ร้านสะดวกซื้อเรียกผมว่า "คุณลุง" ผมไม่ได้โกรธ แค่งง ในหัวยังเหมือนเดิม แต่ในสายตาน้องผมเป็นลุงไปแล้ว และงานวิจัยก็บอกว่าความรู้สึกนี้สำคัญกว่าที่คิด
นาฬิกาที่ "ใช่" ที่สุดในชีวิตคุณ อาจไม่ใช่เรือนที่แพงที่สุด
ผมซื้อ Seiko ออโตเมติกตัวเริ่มต้นเมื่อ 15 ปีก่อน แล้วไม่เคยอยากเปลี่ยน มีงานวิจัยอธิบายว่าทำไมของที่อยู่กับเรานานถึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวเรา และมันบอกอะไรเกี่ยวกับชีวิตวัยนี้
ผู้ชายตัดสินกันที่รองเท้า
ไม่ใช่นาฬิกา ไม่ใช่เสื้อ ไม่ใช่กระเป๋า แต่เป็นรองเท้า ผมเคยคิดว่าเป็นแค่คำพูดของคนขายรองเท้า จนวันหนึ่งในห้องประชุมที่เปลี่ยนความคิดผม และต่อมาก็พบว่ามีงานวิจัยยืนยันว่าคนแปลกหน้าตัดสินอายุ รายได้ และนิสัยเราได้แม่นยำจากรองเท้าอย่างเดียว