> ## Content Index
> Fetch the complete content index at: https://www.silverandco.media/llms.txt
> Use this file to discover other available public pages before exploring further.

# ปากกาแท่งละไม่กี่สิบบาท สอนให้ผมรู้จักตัวเองมากกว่าที่คิด
- URL: https://www.silverandco.media/muji-pen-knowing-yourself/
- Published: 2026-06-27T06:17:25.000Z
- Updated: 2026-06-27T06:17:25.000Z
- Description: ผมทำปากกาหายมาทั้งชีวิต จนไม่กล้าพกอะไรแพงอีก แต่วันที่ผมใช้ปากกามูจิจนหมึกหมดได้เป็นครั้งแรก มันสอนอะไรบางอย่างที่ไม่ได้เกี่ยวกับปากกาเลย
- Author: กติกา สายเสนีย์
- Tags: เรื่องเล่า

ผมทำปากกาหายมาทั้งชีวิต

ไม่ใช่ลืม ไม่ใช่วางผิดที่ แค่หายไป บางทีก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหายตอนไหน รู้แค่ว่าหาแล้วไม่เจอ

เพื่อนเคยให้ปากกา Lamy มาด้ามหนึ่ง ใช้ได้อยู่พักหนึ่ง แล้วก็หายไปเหมือนเคย ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่าหายเมื่อไหร่ ถ้าจำไม่ผิดมันน่าจะหลุดออกจากกระเป๋าระหว่างนั่งแท็กซี่ แต่ก็ไม่แน่ใจ

หลังจากนั้นผมก็ไม่ค่อยอยากจะพกปากกาที่มีราคาอีกเลย

ไม่ใช่เพราะประหยัด แต่เพราะรู้แล้วว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน

### เรื่องที่ดูเหมือนเล็กน้อย แต่ใช้เวลานานกว่าจะยอมรับ

ผมคิดว่าคนเราส่วนใหญ่รู้จักตัวเองดีพออยู่แล้ว แต่พอมานั่งนึกจริงๆ มีอยู่หลายเรื่องที่เรา "รู้" แต่ยัง "ไม่ยอมรับ"

รู้ว่าตัวเองไม่รักษาของ แต่ยังอยากพกของดีเพื่อพิสูจน์บางอย่าง

รู้ว่าตัวเองชอบความเรียบง่าย แต่ยังซื้อของที่ซับซ้อนกว่าที่ต้องการ

รู้ว่าตัวเองเป็นคนแบบหนึ่ง แต่พยายามใช้ชีวิตแบบที่คิดว่าควรจะเป็น

### ปากกามูจิ กับคำถามที่ไม่ได้เกี่ยวกับปากกา

เดี๋ยวนี้ผมพกปากกามูจิ แบบ Gel Ink ราคาด้ามละไม่กี่สิบบาท ซื้อทีละ 2 ถึง 3 ด้ามเพราะรู้ว่าสักวันมันจะต้องหาย

มันเขียนลื่น ไม่มีอะไรพิเศษในแง่ดีไซน์ ตัวปากกาใสๆ เห็นหมึกข้างใน ไม่มีแรงกดดันที่รู้สึกว่า "ถือแล้วดูดี"

แต่มันทำหน้าที่ของมันได้ดี

และผมว่านั่นก็พอแล้ว

![](https://storage.ghost.io/c/9e/43/9e43d162-f2bc-4273-ad02-647dca633c35/content/images/2026/06/20260627-muji-pen-4.png)

### วันที่ผมใช้ปากกาจนหมึกหมดได้เป็นครั้งแรก

มีครั้งหนึ่งที่ผมใช้ปากกามูจิจนหมึกหมดได้เป็นครั้งแรกในชีวิต

ไม่ได้หาย ไม่ได้ตก ไม่ได้ให้ใคร ใช้จนหมด

รู้สึกแปลกดีแบบที่อธิบายไม่ถูก ที่ทำให้ปากกาแท่งหนึ่งได้ทำหน้าที่ของมันได้อย่างเต็มที่

ผมนั่งนึกว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น และคำตอบที่ได้ก็ไม่ได้เกี่ยวกับปากกาเลย

มันเกี่ยวกับว่า นี่อาจเป็นครั้งแรกที่ผมเลือกของ โดยรู้จักตัวเองจริงๆ ไม่ใช่เลือกตามที่คิดว่าควรจะเป็น ไม่ใช่เลือกเพื่อส่งสัญญาณอะไรให้ใคร แค่เลือกเพราะมันเหมาะกับคนที่ผมเป็น

### รู้จักตัวเองกับยอมรับตัวเอง ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

มีความต่างระหว่างสองสิ่งนี้อยู่พอสมควร

รู้จักตัวเอง หมายความว่าเรามีข้อมูล เราสังเกตได้ว่าตัวเองเป็นแบบไหน

ยอมรับตัวเอง หมายความว่าเราหยุดต่อสู้กับข้อมูลนั้น และเริ่มใช้ชีวิตไปกับมันแทน

ผมรู้มาตลอดว่าตัวเองทำของหาย แต่ใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะยอมรับว่า "โอเค ผมเป็นแบบนี้แหละ ไม่เป็นไร" และเริ่มเลือกของที่เหมาะกับคนแบบนี้จริงๆ

ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการหยุดเสียพลังงานกับสิ่งที่ไม่จำเป็น

### ของที่เลือกบอกอะไรเกี่ยวกับเรา

ผมสังเกตว่าพอเราผ่านวัย 50 มา วิธีที่เราเลือกของเปลี่ยนไปพอสมควร

ตอนหนุ่มๆ การเลือกของมักมีน้ำหนักของการส่งสัญญาณอยู่ด้วย ว่าเราเป็นใคร อยู่ในระดับไหน มีรสนิยมแบบไหน มันเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างตัวตน

แต่พอถึงจุดหนึ่ง สิ่งที่เราต้องการจากของใช้ต่างๆ นั้นเปลี่ยนไป

เราไม่ได้อยากให้สิ่งของคอยบอกว่าเราเป็นใคร เราอยากให้สิ่งของได้ทำหน้าที่ของมัน แล้วก็จบ

ปากกาที่ดีสำหรับผมในวัยนี้ไม่ใช่ปากกาที่แพงที่สุด ไม่ใช่ปากกาที่ดูดีที่สุด แต่เป็นปากกาที่เขียนแล้วลื่น หาซื้อง่าย ไม่ต้องเสียใจมากถ้าหาย และใช้ได้จนหมด

ความเรียบง่ายนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเองในวันเดียว มันเป็นสิ่งที่ค่อยๆ ตกผลึกมาจากประสบการณ์และจากการรู้จักตัวเองมากขึ้น

### ลองถามตัวเองสักครั้ง

ถ้าสิ่งของที่คุณพกทุกวันพูดได้ มันจะบอกอะไรเกี่ยวกับคุณบ้าง

ไม่ต้องเป็นคำตอบที่ดูดี แค่ตอบตรงๆ

บางทีคำตอบนั้นก็อาจจะน่าสนใจกว่าที่เราคิดครับ

Silver & Co.